Good morning! How are you?

May kuwento ako sa inyo. Nakakahiyang ikuwento kasi ito ay isang patunay na salbahe ako hehehe Nag-iba lang ng venue, pero salbahe pa rin.

Noong bagong dating ako sa Merika, takot na takot ako kapag kinakausap ako ng mga puti. Ewan ko ba, nasanay naman akong makipag-usap sa mga foreigners, ‘di ba? Pero iba pala ‘yung nakapaligid sa iyo ang mga foreigners na ‘yan at nagkalat sila kahi’t saan ka lumingon, no? Ay teka lang, ako pala ‘yung foreigner, sorry. Dati na nga pala sila doon

Siguro, hindi ko kasi maintindihan ang pinagsasasabi nila. Lalo na sa California. May kakaibang accent ang mga tao roon. Noong high school, napag-aralan natin ang kinds of sentences. May statement (period sa huli), may interrogative (question mark sa dulo) at may exclamatory (exclamation point sa huli). Kapag oral ang dating, may kanya-kanyang tono sila, di ba?

Eh, anak ng tokwa, bakit ba ang Californians, lahat ng sentences nila interrogative? Sagana sila sa question mark! Parang lagi kang kumukuha ng oral exam, eh. Feeling ko kapag may kausap akong puti (lalo na ang mga babae), kailangang lagi akong handa sa YES or NO ko or else bibitayin ako.

Example: (pag may question mark, ibig sabihin noon, patanong ang tono nila). “You know what?? I just came from Ralph’s?? And they have this big sale?? On lipsticks and all sorts of make-up?? But they don’t have the shade I’m looking for??” 

Ikaw namang si kausap, wala kang gagawin kundi tumango nang tumango, oo nang oo, para kang ‘yung mga laruang aso na nilalagay sa likod ng kotse, na galaw nang galaw ang ulo pag umaandar. Why oh why? Jeez, just tell me, girl don’t ask me!

Okey, meron pa silang isang bisyo na talagang kinaiinisan ko. I know I’m being weird here kasi dapat nga maaliw ako eh. Kapag nagkamali kang mag-brisk walking sa umaga sa neighborhood ninyo, o mag-stroll sa mga bangketa ng Sta. Monica Blvd., o maglakad ka lang sa kanto para bumili ng suka, humanda ka sa pangungumusta ng mga puting makakasalubong mo. Kahi’t hindi mo sila kilala.

Every morning, naglalakad ako sa paligid ng lugar nina Tita Alice. Exercise kuno pero sa totoo lang nag-uusisa ako sa mga itsura ng bahay nila :smile:. Marami akong nakakasabay sa morning walk na ito. Andiyang mga senior citizens, mga “walking their dogs”, o mga tulad kong nage-exercise.

At every morning din, nalalaman ng buong neighborhood na “I am fine, thank you”. Lahat kasi ng makasalubong ko, ngingiti (minsan may kumakaway pa, ewan ko kung bakit), titigil sandali sa paglalakad, sabay sabi ng “Good morning! How are you?”

Noong una, nalito ako. Shet, kilala ko ba ang mamang ito? Siya ba ang nawawala kong lolo? Pero wala na akong time para malito. Kailangang sumagot ako or else magpanggap na bulag o bingi o ngongo.

For several weeks, “I was fine, thank you”. And I was wondering kung talagang interesado silang malaman how I was that day. Or why were they doing this like it was a habit they could not control. Isang araw sumumpong ang kasalbahihan ko.

Aleng nakangiti: Hi! How are you this fine morning?

Ako: (biglang na-ngongo sabay iyak) My ngat naynd nis mo-ning. I ngrayd en ngrayd mat in was nen. Translation: My cat died this morning. I cried and cried but it was dead

You can imagine kung ano ang itsura ng mukha nung ale. Tinapik-tapik ang likod ko. Ako naman yumakap sa kanya at lalong bumunghalit ng iyak. Matapos niyang mataranta ng ilang minuto, biglang nagpaalam. “Okey, see you around”. Bad Ella 

Ginawa ko ‘yan sa lahat ng nagsabi ng “how are you?” sa akin for one week. Iba-ibang pet ang namatay. Andiyang may aso, may ibon, may hamster. Minsan may ahas pa eh haha  I had a very productive week. Iniwasan na nila ako after that. Aaminin ko, na-miss ko rin sila, those lonely people……..and my dear departed pets. Bad, bad Ella tsk.

Conclusion: Yup, it was just a form of courtesy. Some were genuinely friendly, though. But nobody really cared if I was petless for the rest of my life or why I was talking “ngongo”. And not even one remembered what kind of pet died…was Cutie a hamster or was it a cat? 

---

Possibly related posts: (automatically generated)

• tag-tagadag!